هنوز نمیتوان برآورد دقیقی از میزان آسیبهایی که به کسبوکارهای مختلف وارد شده است ارایه نمود. اما میتوان گفت همهی کسبوکارها کم و بیش آسیب دیده و دچار زیان شدهاند. برخی از کسبوکارها با آسیب فیزیکی کارگاه یا محل کسب و پیشه آسیب دیدهاند و برخی در نبود وضعیت مشخص بازار، از جنگ آسیب دیدهاند و برخی از نبود زیرساختی مانند اینترنت جهانی. به تازگی افشین کلاهی رئیس کمیسیون کسبوکارهای دانش بنیان اتاق ایران گفته است خسارت مستقیم ناشی از قطع اینترنت را بین سی تا چهل میلیون دلار در روز است. وی خسارت غیر مستقیم آن را نیز به همین میزان اعلام نمود. یعنی در مجموع نزدیک به ۸۰ میلیون دلار روزانه، فقط خسارت ناشی از نبود دسترسی به اینترنت جهانی است؛ هزینهای قابل توجه و سخت جبران.
بر اساس خبرهای منتشر شده، دولت قرار است برخی از این خسارتها را با پرداخت تسهیلات جبران نماید اما توان دولت هم با توجه به منابع مالی که در اختیار دارد محدود است و از سوی دیگر بنگاههای آسیبدیده با خطر تعدیل نیروی کار روبهرو هستند و این نوع آسیب میتواند پیامدهای زنجیرهای دیگری را هم رقم بزند.
در این شرایط باید فعالان صنفی هر حوزهای از یکدیگر حمایت نمایند. بهترین حمایت عدم توقف تولید تا جای ممکن است. انتظار برای رسیدن به شرایط پیش از جنگ، برای آغاز تولید، ضربهای سهمگین به همهی کسبوکارهای آن حوزه وارد میکند. جنگ کنونی گرچه با جنگ ۸ ساله ایران و عراق تفاوتهای بسیاری دارد ولی در آن هشت سال، کارگاهها و کارخانهها تا آنجا که میتوانستند تولید را متوقف نکردند. امروز هم همهی ما به همدلی و همراهی نیاز داریم. دولت در شرایط صلح هم نمیتوانست آنچنان که باید و شاید از تولید داخل حمایت کند و همواره عملکرد دولتها مورد نقد و گلایه فعالان اقتصادی بود، حالا که جنگ و چالشهای آن هم به مشکلات پیشین اضافه شده است.
جامعه برای عبور از بحران نیازمند همکاری و همراهی همگانی است.
حمایت از کسبوکارها ضرورت دوران جنگ و پساجنگ
منبع
گروه خبر امواج برتر
دیدگاهتان را بنویسید.